X
تبلیغات
یوزرنیم و پسورد آنتی ویروس نود 32 - مفهوم واژه های «ضرب دیده» ، «در رفته» ، «آرتریت» ، «روماتیسم» در ارتباط با مفصل های بدن

یوزرنیم و پسورد آنتی ویروس نود 32

بسم الله الرحمن الرحیم

مفهوم واژه های «ضرب دیده» ، «در رفته» ، «آرتریت» ، «روماتیسم» در ارتباط با مفصل های بدن

ضرب دیدگی یا پیچ خوردگی

 آسیبی است که در اثر حرکات غیر ارادی  - مثل پیچش یا کشیده شدن بیش از حد _ در محل مفصل ها ایجاد می شود . در این حالت رباط ها چنان کشیده می شوند  که مفصل دردناک می شود . گاهی نیز ممکن است رباط از استخوان جدا یا حتی قطع شود اما استخوان ها در محل مفصل از هم جدا نمی شوند.

علایم‌ شایع‌

1-      درد یا حساسیت‌ به‌ لمس‌ در ناحیه‌ مبتلا؛ شدت‌ درد بسته‌ به‌ وسعت‌ آسیب‌

فرق‌ می‌کند .

2- تورم‌ مفصل‌ مبتلا.   

3- قرمزی‌ یا کبودی‌ ناحیه‌ آسیب‌ دیده ، به‌ سرعت‌ و یا چند ساعت‌ پس‌ از آسیب‌.

 4- کاهش‌ دامنه‌ حرکت‌ طبیعی‌ در مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ .

پیشگیری‌

سطح‌ مناسبی‌ از تناسب‌ فیزیکی‌ را حفظ‌ کنید. از آسیب‌ پرهیز کنید. 1-

2- پیش‌ از فعالیتهای‌ توان‌فرسا مفاصل‌ ضعیف‌ را با بانداژهای‌ حمایت ‌کننده‌ ببندید.

3- قبل‌ و بعد از ورزش ‌، حرکات‌ کششی‌ عضلات‌ را انجام‌ دهید .

برای‌ پیشگیری‌ از عود ‌، عضلات‌ ضعیف‌ را با ورزش تقویت‌ کنید . 4-

عواقب بیماری

با درمان‌ مناسب‌ و استراحت‌ ،  6 تا8  هفته‌ بهبودی‌ طول‌ می‌کشد. بسته‌ به‌ شدت‌ آسیب‌ ، ممکن‌ است این زمان‌ بیشتر طول‌ بکشد .

اگر پیچ‌خوردگی‌ شدید باشد یا زمان‌ کافی‌ برای‌ بهبود به‌ آن‌ داده‌ نشود یا مفصلی‌ مکرراً دچار پیچ‌خوردگی‌ گردد، ضعف‌ پایدار حاصل‌ می‌شود. و یا ممکن است آرتریت‌ ایجادشود.

درمان‌

مهمترین و حیاتی‌ترین زمان درمان آسیبهای بافت نرم 24 تا 48 ساعت اول بعد از آسیب دیدگی است.هنگامی که بافت نرم آسیب می‌بیند به عروق نیز صدمه وارد می‌شود و به دلیل صدمه به عروق ، خون در محیط بافت آسیب دیده تجمع پیدا کرده و منجر به ایجاد تورم و فشار بیش از حد به بافت نرم و در نتیجه سبب ایجاد درد می‌شود. تورم و افزایش فشار می‌تواند شرایط ترمیم بافت آسیب دیده را دچار اختلال کند، بنابراین در مراحل اولیه آسیب دیدگی تمامی توجه مربی باید مبتنی به بیشتر در محدوده عضو آسیب دیده گردد.

استراحت  

بعد از بروز آسیب بلافاصله باید فعالیت ورزش متوقف شود. تداوم حرکت فعال بخش آسیب دیده می‌تواند منجر به افزایش خون ریزی و تورم گردد. بطور مثال در کوفتگی عضله ران ، انقباض عضله چهارسر رانی در هنگام راه رفتن باعث افزایش خونریزی می‌گردد. در آسیبهای شدید علاوه بر آنکه عضو نباید بطور فعال حرکت کند بطور غیر فعال نیز نباید حرکت داده شود و باید عضو آسیب دیده را توسط آتل ثابت کرد .

یخ

کاربرد یخ بلا فاصله بعد از آسیب دیدگی منجر به کاهش درد و خونریزی و تورم می‌شود. یخ می‌تواند التهاب و گرفتگی عضلانی ناشی از آسیب را نیز کاهش دهد. یکی از ساده‌ترین روشهای استفاده از یخ در موارد اضطراری استفاده از یخ خرد شده‌ای است که در یک پارچه خیس قرار گرفته باشد واین پارچه را به دور عضو آسیب دیده قرار دهیم. اگر یخ در دسترس نباشد آب سرد نیز می‌تواند موثر واقع شود. طول مدت زمان استفاده از یخ بستگی به شدت و عمق آسیب ایجاد شده دارد ولی بطور کلی 15 تا20 دقیقه هر یک تا دو ساعت در شروع آسیب می‌تواند بسیار موثر باشد و این عمل را می‌بایست 24تا 48 ساعت ادامه داد .

 

 

 

در رفتگي‌ يا نيم‌دررفتگي‌

اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌

در رفتگي‌ يا نيم‌دررفتگي‌ عبارت‌ است‌ از آسيب‌ به‌ مفصل‌ به‌ طوري‌ كه‌ استخوان‌هايي‌ كه‌ در آن‌ مفصل‌ در حالت‌ طبيعي‌ رو به‌ روي‌ هم‌ قرار دارند از هم‌ جدا شوند. در نوع‌ خفيف‌تر اين‌ حالت‌ (نيم‌درفتگي‌)، سطوح‌ مفصلي‌ انتهاي‌ استخوان‌ها هنوز با هم‌ در تماس‌ هستند ولي‌ در جاي‌ طبيعي‌ خود قرار ندارند. اين‌ مشكل‌ براي‌ مفاصل‌ فك‌، شانه‌، زانو، و ستون‌ فقرات‌ بيشتر پيش‌ مي‌آيد. بعضي‌ از شيرخواران‌ نيز با در رفتگي‌ مفصل‌ ران‌ متولد مي‌شوند.

علايم‌ شايع‌

درد، تورم‌، و بدشكلي‌ شدن‌ ناگهاني‌ يك‌ مفصل‌ پس‌ از آسيب‌
محدوديت‌ حركت‌ يا اصولاً عدم‌ تحرك‌ در اطراف‌ مفصل‌ در رفته‌

علل‌

وارد آمدن‌ آسيبي‌ كه‌ باعث‌ كش‌ آمدن‌ يا پاره‌ شده‌ رباط‌هاي‌ اطراف‌ مفصل‌ كه‌ استخوان‌ها را در كنار هم‌ نگاه‌ مي‌دارند شود.
كم‌ عمق‌ يا غيرطبيعي‌ بودن‌ مادرزادي‌ سطوح‌ مفصلي‌
آرتريت‌ روماتوييد يا ساير بيماري‌هاي‌ رباط‌ها و بافت‌ اطراف‌ مفصل‌.
كشيدن‌ ناگهاني‌ دست‌ يا پاي‌ كودكان‌

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر

آرتريت‌ روماتوييد
سابقه‌ خانوادگي‌ در رفتگي‌ مادرزادي‌ مفصل‌ ران‌
وارد آمدن‌ آسيب‌ مكرر به‌ مفصل‌

 پيشگيري‌

اگر كار شما سنگين‌ است‌ يا ورزش‌هاي‌ سنگين‌ انجام‌ مي‌دهيد، روش‌ محافظت‌ از مفاصل‌ مربوطه‌ را فرا بگيريد. از وسايل‌ محافظتي‌ مثل‌ باند الاستيك‌، زانوبند يا شانه‌ بند، و جوراب‌هاي‌ محافظتي‌ مخصوص‌ استفاده‌ كنيد.
شيرخواران‌ بايد از نظر در رفتگي‌ مادرزادي‌ مفصل‌ ران‌ در زمان‌ تولد و در معاينات‌ دوره‌اي‌ بعدي‌ مورد بررسي‌ قرار گيرند.

عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً با درمان‌ زودهنگام‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. پس‌ از جا انداختن‌ دررفتگي‌، شايد نياز باشد مفصل‌ با گچ‌ يا آويزان‌ كردن‌ دست‌ از گردن‌ به‌ مدت‌ 8-2 هفته‌ بي‌حركت‌ شود.

عوارض‌ احتمالي‌

آسيب‌ به‌ رشته‌هاي‌ عصبي‌ يا رگ‌هاي‌ خوني‌ مهمي‌ كه‌ از نزديكي‌ مفصل‌ مي‌گذرند، كه‌ ممكن‌ است‌ علايمي‌ مثل‌ بي‌حسي‌، سردي‌، و رنگ‌پريدگي‌ ايجاد كنند.

 

درمان‌

اصول‌ كلي‌

بلافاصله‌ پس‌ از آسيب‌:
- كيسه‌ يخ‌ روي‌ مفصل‌ آسيب‌ ديده‌ بگذاريد تا متورم‌ نشود.
- فردي‌ كه‌ آموزش‌ نديده‌ نبايد سعي‌ كند مفصل‌ را جا بياندازد.
- به‌ هنگام‌ انتقال‌ فرد آسيب‌ ديده‌ به‌ پزشك‌، مفصل‌ آسيب‌ ديده‌ را آتل‌ ببنديد يا از گردن‌ آويزان‌ كنيد تا حركت‌ نداشته‌ باشد.
- بررسي‌ تشخيصي‌ شامل‌ عكسبرداري‌ از مفصل‌ و استخوان‌هاي‌ اطراف‌ مي‌شود.
- درمان‌ امكان‌ دارد شامل‌ جا انداختن‌ مفصل‌ باشد.
- گاهي‌ براي‌ جا انداختن‌ مفصل‌ از جراحي‌ استفاده‌ مي‌شود.
- پس‌ از جا انداختن‌ چه‌ بدون‌ جراحي‌ و چه‌ با جراحي‌، معمولاً مفصل‌ با آتل‌ يا گچ‌ بي‌حركت‌ مي‌شود تا در روند بهبود خلالي‌ وارد نشود.
- در صورت‌ بروز مكرر دررفتگي‌، ممكن‌ است‌ نياز به‌ بازسازي‌ يا تعويض‌ مفصل‌ وجود داشته‌ باشد.

داروها

بيهوشي‌ عمومي‌ يا شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌ براي‌ جا انداختن‌ مفصل‌
استامينوفن‌ يا آسپيرين‌ براي‌ رفع‌ درد خفيف‌
ضددردهاي‌ مخدري‌ براي‌ رفع‌ درد شديد

 فعاليت‌

پس‌ از درمان‌، فعاليت‌هاي‌ خود را تدريجاً از سر گيريد

رژيم‌ غذايي‌

پيش‌ از جا انداختن‌ مفصل‌ چه‌ بدون‌ جراحي‌ و چه‌ با جراحي‌، تنها آب‌ بنوشيد. خوردن‌ غذاهاي‌ جامد بيهوشي‌ عمومي‌ را مخاطره‌آميز مي‌كند.

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد

اگر شما در حركت‌ دادن‌ مفصل‌ خود پس‌ از وارد آمدن‌ آسيب‌ مشكل‌ داريد.
اگر هر كدام‌ از اندام‌ها پس‌ از آسيب‌، بي‌حس‌، رنگ‌ پريده‌، يا سرد شود. اين‌ يك‌ مورد اورژانس‌ است‌!
اگر در رفتگي‌ به‌ طور مكرر رخ‌ دهد طوري‌ كه‌ شما خودتان‌ هر دفعه‌ مي‌توانيد آن‌ را جا بياندازيد.

 

 

 

آرتریت

از جمله بیماریهای مفصلی است كه شامل هر دو ضایعه ی التهابی و دژنراتیو مفصل می باشد . در آرتریت  بر یك ضایعه ی منتشر كه كل مفصل را درگیر می كند تاكید دارد . آرتریت اختلالات مكانیكی  موضعی چون تشكیل اجسام آزاد یا پارگی منیسك های زانو كه تحت عنوان اختلال داخلی نامیده می شوند و همچنین آسیب های حاد مفصلی را شامل نمی شود.

به لحاظ بالینی آرتریت با درد و محدودیت مفصلی همراه است كه به صورت خود به خود به وجود می آید و در مفاصل سطحی این ویژگی با تورم و بزرگ شدگی واضح همراه است . اگر تورم مفصلی موجود نبوده و به صورتی آزاد و بدون درد در تمامی محدوده ی نرمال خود حركت كند احتمال آرتریت بسیار پایین است .

 

بروز انواع آرتریت به دلیل تاثیرات نژادی یا استانداردهای متفاوت بهداشت عمومی از كشوری به كشور دیگر و از قاره ای به قاره ی دیگر متفاوت است . لذا امروز آرتریت سلی در بریتانیا و غرب ناشایع است در حالی كه در آسیا و آفریقا همچنان شیوع دارد . این در حالی است كه استئو آرتریت ها در نژاد سفید بیش از آفریقایی ها و آسیایی ها به چشم می خورد .

 

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید (به انگلیسی: Rheumatoid arthritis) یا روماتیسم مفصلی یک بیماری سیستمیک و مزمن است. پلی آرتریت قرینه التهابی، تظاهرات خارج مفصلی ( ندولهای روماتوئید، فیبروز ریوی، واسکولیت و سروزیت ) و فاکتور روماتوئید مثبت در خون ۸۰٪ بیماران مشخصه این بیماری است . شیوع این بیماری در جهان حدود یک درصد است و معمولاً در سنین میانسالی و در دهه‌های سوم تا پنجم بروز می‌نماید و در زنان شایع‌تر است (نسبت زن به مرد در حدود ۳ به یک است.) سینوویت مزمن التهابی است کهً اکثرا مفاصل را درگیر می‌کند و باعث تخریب غضروف و ایجاد ضایعات استخوانی می‌شود. مشخصاتی دارد که باعث تمایزان با سایر انواع آرتریت‌ها (التهاب مفاصل) می‌شود. بعنوان مثال آرتریت بصورت قرینه‌است یعنی اگر یک زانو یا دست درگیر باشد به احتمال زیاد طرف مقابل نیز درگیر است .

در برخی بیماران بیماری از شدت کمی برخوردار بوده و با حداقل ضایعات مفصلی، در مدتی کوتاه همراه می‌باشد، در برخی دیگر ضایعات پیشرونده و مزمن، به صورت پلی آرتریت می‌باشند و باعث اختلال عملکرد مفاصل می‌شود.

علت

ناشناخته‌است ولی در ایجاد این بیماری ایمنی سلولی و ایمنی هومورال هر دو نقش دارند. این افراد نسبت به دیگران شانس ابتلای بیشتری به بیماریهای مزمن مانند پوکی استخوان، آلرژی، بدخیمی‌ها، عفونتها، بیماریهای گوارشی، بیماریهای قلبی– عروقی و فشارخون دارند.

درمان

درمان شامل مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(آسپرین، پیروکسیکام، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ناپروکسن و بروفن و ...)است.

در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون خوراکی یا تزریق استروئید به داخل مفصل استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد. درمان‌های دارویی مثل داروهای ضد التهاب غیر استروییدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود نیاز به برخی مواد غذایی را افزایش داده، موجب کاهش جذب مواد غذایی می‌شوند و عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد مینمایند.[۳] داروهای تعدیل کننده یا سرکوبگر ایمنی مانند متوتروکسات، هیدروکسی کلروکین، سولفا سالازین و آزاتیوپرین نیز در درمان آرتریت روماتویید گاه اندیکاسیون مصرف دارند .

 

 

 

 

 

روماتیسم

روماتیسم  نوعی بیماریست گوناگون که میتواند حاد یا مزمن باشد ولی بیشتر در سطح مفصل ها جای میگیرند و وجه اشتراک آنها تورم و درد مفاصل بوده وعامل این مرض میتواند یک وایرس یا سترپتوکوک باشد. این بیماری بیشتر از 284 نوع مختلف داشته که  بعضی شان خوب کنترول میگردتد، بعضی شان واقعآ به دوا جواب نمیدهند،  تعداد شان هم خطرناک اند که اگر شخص مبتلا به آن  گردد متاسفانه جانش را از دست میدهد و چند نوع آنهم طوری هستند که فرد مبتلا به این مرض هیچ راه حلی ندارند فقط درد دارند که درد شان باید کنترول گردند پس تحقیقات در باره این بیماری  گوناگون از سال 1977 جنبه اکادمیک پیدا کرد. البته یکی از جمله انواع این بیماری که در اثر رطوبت زیاد هوا دچار افراد میگردد و مفاصل شان را تغیر شکل میدهد بنام روماتیسم حاد مفصلی یاد میشود.

روماتیسم حاد مفصلی (Acute Articular Rheumatoid ):متخصصین امروزه معتقد بر آن اند که عامل این مرض نیز وایرس بوده با بروز تب و درد مفاصل ظاهر گردیده  و تا چندین ماه طول میکشد.  این مرض در جریان 5 تا 15 سالگی بروز کرده و تا چندین سال امکان بازگشت آن وجود دارد  بنابرین یک عارضه ایست که خود به تغیر شکل مفصل ها  می پردازد ولی انواع دیگر این مرض نیز هستند که خصوصیات فوق را ندارند اما کار های دیگر را میکنند مثلا بیماری روماتیسم قلبی (Heart Rheumatoid  ) روماتیسم است که در آن دریچه های قلب توسط تب روماتیسمی آسیب میبیند  این عارضه بین سنین 2 تا 52 سالگی اتفاق می افتد و این افراد کسانی هستند که عفونت در گلوی شان، حلق یا ریه شان بدلیل مکروب سترپتوکوک (Streptococcal) پیدا کردند که اگر معالجه درست نشوند و داکتر هم متوجه نشود که شخص دچار این مکروب شده است – مریض تب کرده آن وقت معالجه می گردد اما آن مکروب در بدن باقیمانده و ترشحات را ایجاد میکند که بتدریج بالای قلب،کلیه و یا بالای هردوی آن ها اثر میکند. فرضآ یک طفل ایکه در سنین بسیار پائین گرفتار این مکروب بوده وقتی در سن هفت سالگی میرسد که نباید فشار خونش از 12 بالا باشد دفعتآ متوجه میشوند که فشار خونش به 28 رسیده آنجا میفهمند که این طفل در سنین پائین یک ناراحتی گلو دردی داشته که داکتر متوجه نشده یا تجربه نداشته و برایش دوای مخصوصی تجویز نکردند حالا طفل  دارای فشار خون بلند بوده و یا هم ناراحتی کلیه دارد. البته وقتی زمان می گذرد معالجه خیلی مشکل شده در نتیجه جراحی قلب،جراحی کلیه و پیوند کلیه را انجام میدهند یعنی گرده طفلی دیگری را برایش پیوند میزنند  چرا که در روز اول یک گلو دردی ساده را متوجه نشده و معالجه نتوانستند. افرادیکه در مورد این مرض اطلاعات کافی دارند احتمال بیشتروجود دارد که خود شان مانع این مرض شوند ویا اینکه دیگران را رهنمائی نمایند تا گرفتار این مرض نشوند.

اگر در خانواده تان یا کسانیکه در بین سنین 2 تا 52 سال هستند چنانچه گلو درد، سینوزیت (سینوس های شان چرک دارند-affected sinus ) یا صرفه میکنند یه یاد داشته باشید که  این ها را حتما به داکتر مراجعه دهید و مهمتر از همه اینکه باید ترشحات بینی و گلوی شان را به لابراتوار روان کنید تا کشت نمایند و در آزمایشگاه آنرا کشت نموده در صورتیکه سترپتوکوک در آن دیده شود آنرا برای معالجه به متخصص گذارش دهید ولی اگر همین روش به همین سادگی انجام نگیرد و یا اگر آن سترپتوکوک به قلب یا کلیه بزند اول اینکه  سنش دیگر طولانی نیست در همان 20 -40  سال زندگی یا در خانه یا در شفاخانه خوابیده است  پس بنابرین اگر غفونتی بالا از گردن برایتان ایجاد گردید ترشحات آنرا قبل از خوردن هر نوع Antibiotic به آزمایشگاه روان کنید و طبق  نتیجه آن دوا تجویز گردد.

متخصصین که  فعلا بالای بیماری های روماتیسمی تحقیق می نمایند به این نتیجه رسیده اند که 21-25 علل می تواند بیماری های روماتیسمی را ایجاد نمایتد که بنده صرف پنج عللی را که 75 فیصد متخصصین آنرا قبول دارند ذکر مینمایم .

اول-این بیماری ها ارثی است، دوم-علل محیطی (آب و هوا) دارد یعنی در جاهایکه رطوبت هوا بیشتر باشد بیماری های روماتیسمی در آنجا بیشتر پیدا میگردد البته در دانشگاه هایکه بالای این مرض تحقیق دارند به این نتیجه رسیده اند که حتی در جا هایکه دریا هم نیست و هوا خشک است باز هم این مرض فراوان دیده میشود، سوم-مسئله سن و سال یعنی خانم ها بیشتر در سنین 36 تا38 سالگی دچار این بیماری و مخصوصآ آرتروز (سائیدگی استخوان) میشوند اما آقایان از سنین 40 سالگی به بعد گریبانگیر  بیماری روماتیسم میشوند ، پنچم-مهمترین علل آن Arrhythmia است یعنی وارد کردن فشار یا حرکات آنی بر بدن مانند اطفالیکه خیز می پرند. اینها 20 فیصد شان مبتلا به روماتسم میشوند پس که  نگذارید اطفال تان این عمل را اجرا نمایند، افرادیکه  روزانه  بیشتر از هشت ساعت کار میکنند، کسانیکه چیز های سنگین بلند مینمایند، خانم های که چندین بار حامله میشوند و باز در زمان بارداری کار های سنگین انجام میدهند و یا اگر دفعات حاملگی بیشتر باشد بیشتر گرفتار این مرض میشوند، خانم ها و آقایانیکه چندین بار تحت عمل جراحی قرار میگبرند دامن گیر روماتیسم هم هستند.

 روماتيسم مفصلي

روماتيسم مفصلي بيماريي است که سبب درگيري مفاصل مي شود. اين بيماري منجر به بروز سفتي و درد و تورم مفاصل مي شود. اگر يک زانو يا دست مبتلا به اين بيماري شود ساير مفاصل نيز درگير خواهند شد. اين بيماري معمولاً بيش از يک مفصل را درگير کرده و هر مفصلي را دچار مي کند. بيماران مبتلا به اين بيماري معمولاً احساس خستگي داشته و گاهي اوقات دچار تب مي شوند.
بعضي از افراد فقط براي چند ماه يا يک سال يا نهايتاً دو سال مبتلا به اين بيماري بوده و بعد از طي اين دوره بدون ايجاد هيچگونه ضايعه اي، بيماري رفع مي شود. بعضي ديگر نيز گاهگاهي دچار علائم بوده و گاهي بهبود مي يابند. در بعضي افراد نيز ممکن است بيماري بسيار شديد بوده و براي سالها يا تمام عمر باقي بماند. اين فرم بيماري منجر به بروز صدمات شديد به مفاصل مي شود.
 چه کساني به اين بيماري دچار مي شوند ؟
هر کسي مي تواند به اين بيماري دچار شود، اما بنظر مي رسد که اين بيماري در زنان شايعتر باشد. اين بيماري معمولاً در ميانسالي شروع شده و در سنين پيري شايعتر است. اما کودکان و جوانان نيز ممکن است به آن مبتلا شوند.

علل روماتيسم مفصلي چيست ؟
علل اصلي بروز اين بيماري هنوز بطور کامل شناخته نشده است. اما مي دانند که در اين بيماري سيستم ايمني فرد عليه بافتهاي بدن وي وارد عمل مي شوند. عللي که تصور مي شود فرد را مستعد بروز اين بيماري مي کند شامل ژنتيک ، محيط و هورمونها مي باشند.

 تشخيص اين بيماري چگونه است؟
تشخيص اين بيماري با مراجعه به پزشک ميسر خواهد شد. البته تشخيص اين بيماري راحت نيست زيرا آزمايش دقيقي جهت تشخيص اين بيماري وجود ندارد، علائم اين بيماري مشابه بيماريهاي ديگر است و ايجاد کامل علائم، مدت زمان زيادي طول مي کشد. اما جهت تشخيص مجموعه اي، از اخذ شرح حال، معاينات باليني ، عکسبرداري و تستهاي آزمايشگاهي کمک کننده مي باشند.

درمان اين بيماري چگونه است؟
پزشکان روشهاي زيادي جهت درمان اين بيماري دارند. اهداف درمان شامل موارد ذيل است تسکين و کاهش درد، کاهش تورم ، کاهش يا توقف روند تخريب مفاصل ، کمک به ايجاد احساس بهتر در فرد و حفظ فعاليت او مي باشد.
برنامه درمان مي تواند شامل موارد زير باشد: آموزش بيمار، برخورد و اقدامات صحيح خود بيمار با مشکلاتش و گروههاي حمايتي که به فرد کمک مي کنند. تا اطلاعات بيشتري در ارتباط با نحوه درمان، چگونگي انجام فعاليتهاي بدني و استراحت را داشته، نحوه بيان مشکلاتش را پيدا کند.

اين برنامه ها به بيمار کمک مي کنند تا نکات بيشتري را در ارتباط با بيماري خود و نحوه کاهش درد، احساس کنترل بيشتر بر بيماري، اعتماد به نفس و داشتن يک زندگي فعالتر، بياموزند.

درمانهايي که جهت بهبودي اين بيماري مورد استفاده قرار مي گيرند شامل تغيير در روش زندگي، داروها، جراحي ، مراجعات منظم به پزشک و روشهاي درماني جايگزين يا تکميلي مي باشند.

تغيير در روش زندگي : از جمله کارهايي که مي توان جهت درمان اين بيماري استفاده نمود تغيير در روش زندگي است که شامل ايجاد تعادل بين ميزان فعاليت و استراحت ، مراقبت از مفاصل کاهش استرس هاي رواني، استفاده از يک رژيم غذايي سالم مي باشد.

داروها : بسياري از بيماران مبتلا به روماتيسم مفصلي جهت درمان از دارو استفاده مي کنند. از داروها براي کاهش درد ، تورم و توقف روند بيماري به سمت بدتر شدن استفاده مي شود. دارويي که پزشک تجويز مي کند براساس سلامت عمومي بيمار، شدت بيماري و اينکه بيماري تا چه اندازه شديد خواهد شد و مدتي که بايد بيمار دارو بگيرد و اينکه دارو تا چه اندازه کارايي داشته و عوارض جانبي آن چه مي باشد، خواهد بود.

 
جراحي: روشهاي جراحي زيادي جهت درمان اين بيماري مورد استفاده قرار مي گيرد. از اين روش جهت تسکين درد، کمک به عملکرد بهتر مفاصل و عملکرد بهتر فرد در فعاليتهاي روزمره خود استفاده مي شود.
مراجعات منظم به پزشک : بسيار مهم مي باشد زيرا از اين طريق پزشک مي تواند ببيند آيا بيماري شديدتر شده و آيا دارو کمک کننده بوده است، عوارض جانبي داروها ظاهر شده اند و در صورت نياز داروها را عوض نمايد. اقداماتي که ممکن است نياز به انجام آن شود شامل: آزمايش خون، ادرار و عکسبرداري مي باشد.

روش درماني جايگزين : گاهي اوقات از رژيمهاي غذايي خاص ، ويتامينها و ساير روشهاي ديگر جهت درمان روماتيسم مفصلي استفاده مي شود. بعضي درمانها به کاهش استرس بيمار کمک مي کند. بسياري از اين روشها بي ضرر مي باشند و اما بايد گفت که اين روشها بطور کامل و دقيق مورد بررسي قرار نگرفته اند لذا قبل از استفاده از آنها حتماً بايد با پزشک مشورت شود.

پایان

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1390/01/09ساعت 19:43  توسط محسن حسن زاده  |